در حالی که{0}}وصله‌کوردهای انتهایی کارخانه و کابل‌های ترانک از پیش{1}}خط ایده‌آل برای محیط‌های مرکز داده کنترل‌شده هستند، سناریوهای استقرار واقعی{2}}معمولاً محدودیت‌های فضایی منحصربه‌فردی، کابل‌های غیرقابل پیش‌بینی و الزامات طول دقیقی را ارائه می‌کنند که مجموعه‌های کارخانه نمی‌توانند آن‌ها را برآورده کنند. در نتیجه، تکنسین‌های میدانی باید مهارت‌های فنی تخصصی مورد نیاز برای پایان دادن به کابل‌های فیبر نوری را مستقیماً در{4}}سایت داشته باشند. تسلط بر این هنر، اتصال یکپارچه را تضمین می‌کند، تضعیف سیگنال را به حداقل می‌رساند، و تکنسین‌های شبکه را قادر می‌سازد تا زیرساخت‌های سفارشی- را برای هر معماری فیزیکی بدون تاخیر یا تعویض پرهزینه کابل، تطبیق دهند.
ابزارهای ضروری و پروتکل های ایمنی برای خاتمه میدانی
خاتمه موفقیت آمیز میدان با یک بسته ابزار جامع،-به خوبی نگهداری شده و رعایت دقیق پروتکل های ایمنی آغاز می شود. کار با الیاف شیشه خطرات منحصر به فردی را ایجاد می کند که نیازمند تجهیزات حرفه ای و نظم و انضباط دقیق است. برخلاف سیم‌کشی مسی، جایی که یک رشته شل یا یک اتصال کوتاه ممکن است باعث نقص‌های جزئی در تجهیزات شود، استفاده نادرست از شیشه نوری باعث ایجاد شکاف‌های میکروسکوپی نامرئی می‌شود که می‌توانند به راحتی به پوست یا چشم نفوذ کنند، در حالی که نور لیزر سرگردان می‌تواند باعث آسیب دائمی شبکیه شود. بنابراین، هر تکنسین میدانی باید خود را به تجهیزات حفاظت فردی مناسب، از جمله عینک ایمنی با سپر جانبی و یک ظرف مخصوص دفع ضایعات الیاف مجهز کند.
جعبه ابزار خاتمه میدان معمولی باید شامل چندین ابزار تخصصی باشد که برای کنترل، جداسازی، تمیز کردن، شکافتن و ایمن سازی رسانه های نوری طراحی شده اند. یک-بره‌کن الیاف سه-کیفیت بالا ضروری است. سوراخ اول روکش کابل خارجی 2.0 یا 3.0 میلی متری، سوراخ دوم بافر محکم 900-میکرون، و سوراخ سوم پوشش میکروسکوپی 250{10}}میکرون آکریلات را تا سطح 125 میکرونی بدون خراش دادن شیشه بر می کند{11} سطح برش های فیبر دقیق به همان اندازه مهم هستند. یک برش مکانیکی درجه بالا، شیشه را نمره می دهد و یک خم کشش دقیق را اعمال می کند تا فیبر را به طور تمیز در زاویه نود درجه بچسباند و یک صفحه انتهایی صاف با حداقل خطای زاویه ای ایجاد کند.
علاوه بر این، لوازم تمیز کردن از اهمیت بالایی برخوردار است. تکنسین ها باید-ایزوپروپیل الکل با خلوص 99 درصد، دستمال مرطوب نوری بدون پرز، و سواب های تمیز کننده تخصصی همراه داشته باشند. گرد و غبار میکروسکوپی، روغن از نوک انگشتان، یا بقایای ژاکت باقی مانده روی هسته شیشه بلافاصله باعث از بین رفتن زیاد درج و انعکاس اپتیکال می شود. در نهایت، یک عیب یاب بصری (VFL) یا یک منبع لیزر جیبی جفت شده با یک میکروسکوپ بازرسی تخصصی، قابلیت تشخیصی لازم را برای تأیید تداوم نور و بازرسی انتهای صیقلی یا بریده شده-قبل از جفت گیری نهایی فراهم می کند. تجهیز خود به ابزارهای کالیبره‌شده-با دقت بالا، پایان دادن به میدان را از یک کار نامشخص به یک رویه مهندسی قابل تکرار- با قابلیت اطمینان بالا تبدیل می‌کند.
ارزیابی فن‌آوری‌های خاتمه: مکانیکی در مقابل اتصال فیوژن-روشن
هنگام برنامه ریزی یک استقرار میدانی، تکنسین ها باید از بین چندین روش خاتمه متمایز انتخاب کنند. هر تکنیک سرعت نصب، هزینه تجهیزات، نیازهای مهارت و عملکرد نوری را به طور متفاوتی متعادل می کند. درک این متدولوژی های اصلی به مهندسان شبکه اجازه می دهد تا رویکرد بهینه را برای محیط عملیاتی خاص خود انتخاب کنند.
اتصالات مکانیکی-روی کانکتورها، که اغلب به عنوان کانکتورهای سریع یا بدون{1}روی اتصال دهنده به بازار عرضه می شوند، برای استقرار سریع با حداقل تجهیزات تخصصی طراحی شده اند. این کانکتورها دارای یک فیبر-نصب شده، از قبل{4}}خرد شده در داخل فرول و یک مکانیزم اتصال مکانیکی داخلی هستند. در حین خاتمه، تکنسین فیبر میدان را جدا می کند و می شکافد، آن را در قسمت پشتی کانکتور وارد می کند تا زمانی که فیبر خرد داخلی را لمس کند، و یک بادامک قفل مکانیکی یا حلقه چین را درگیر می کند تا فیبر را در جای خود نگه دارد. ژل تراز در داخل نقطه اتصال با ضریب شکست شیشه مطابقت دارد تا پراکندگی نور را به حداقل برساند. در حالی که کانکتورهای مکانیکی زمان نصب سریع را ارائه می‌کنند و نیاز به ماشین‌های گران‌قیمت فیوژن را از بین می‌برند، معمولاً مقادیر تلفات و بازتاب کمی بالاتر را در مقایسه با اتصالات همجوشی نشان می‌دهند و می‌توانند بیشتر در معرض نوسانات دما و ارتعاشات مکانیکی در دوره‌های طولانی باشند.
اتصال فیوژن-روی کانکتورها اوج عملکرد پایان میدان مدرن را نشان می‌دهد. این رویکرد قابلیت اطمینان اتصال همجوشی دائمی را با مدولار بودن بدنه‌های رابط قابل نصب میدان-ترکیب می‌کند. یک اتصال همجوشی-روی کانکتور از یک کارخانه دم کوچک کوتاه استفاده می‌کند-که با یک حلقه سرامیکی دقیق آماده شده است. تکنسین کابل میدان را جدا می‌کند، فیبر ورودی را جدا می‌کند، و فیبر میدان و فیبر پیگتیل را در یک هسته-هم‌ترازی یا روکش-هم‌ترازی فیوژن قرار می‌دهد. این دستگاه با استفاده از یک قوس الکتریکی، انتهای شیشه را با هم ذوب می کند و یک پیوند نوری دائمی و بدون درز با اتلاف درج تقریباً صفر و افت بازگشت فوق العاده بالا ایجاد می کند. هنگامی که به هم متصل شد، یک آستین اتصال حرارتی{11}}منقبض اعمال می‌شود، و نقطه اتصال به‌خوبی در داخل بوت و محفظه اتصال محکم و محکم{12}} قرار می‌گیرد. این روش در حالی که نیاز به سرمایه اولیه بالاتری برای اسپلایسر همجوشی دارد، عملکرد نوری{14}} حاملی را ارائه می‌کند که با مجموعه‌های انتهایی کارخانه مطابقت دارد.
کانکتورهای سنتی اپوکسی-و-جلیشی استاندارد طلایی قدیمی را برای کاربردهای صنعتی با قدرت-یا با قابلیت اطمینان بالا- نشان می‌دهند. در این جریان کار، تکنسین یک اپوکسی تخصصی دو قسمتی را به فرول اتصال تزریق می‌کند، فیبر خالی و تمیز شده را وارد می‌کند و اپوکسی را با استفاده از کوره حرارتی یا نور UV پخت می‌کند. پس از خشک شدن، قسمت شیشه ای بیرون زده شکافته می شود، و انتهای فرول-به صورت دستی با دست{8}}با استفاده از فیلم های رو به رشد ریز چسبانده شده به صفحه صیقل شیشه ای، که توسط یک پوکه پولیش تخصصی هدایت می شود، پرداخت می شود. در حالی که{10}}اتصال‌های اپوکسی{11} و{12}براقش زمان‌بر و وابسته به مهارت تکنسین هستند، استحکام کششی مکانیکی و دوام زیست‌محیطی بی‌نظیری ارائه می‌دهند و در محیط‌های نظامی، هوافضا، و محیط‌های خشن در فضای باز که اتصالات مکانیکی ممکن است تحت فشار شدید از کار بیفتند، محبوب هستند.
گردش کار خاتمه میدانی گام به گام
اجرای یک پایان فیلد بی عیب و نقص نیازمند یک گردش کار روشمند و گام به گام است. نادیده گرفتن یک مرحله مقدماتی یا عجله در مراحل تمیز کردن می تواند کل پیوند را به خطر بیندازد و تکنسین را مجبور کند کانکتور را قطع کند و فرآیند را از ابتدا دوباره شروع کند. پایبندی به یک رویه استاندارد و منضبط، ثبات در هر اتصال را تضمین می کند.
جریان کار با آماده سازی کابل شروع می شود. تکنسین قبل از جدا کردن، چکمه بیرونی مناسب و اجزای کمک کننده فشار{1} را روی روکش کابل می‌کشد. با استفاده از ابزار جداسازی مناسب، ژاکت بیرونی به عقب بر می گردد تا اعضای استحکام داخلی، مانند نخ آرامید کولار و الیاف بافر را در معرض دید قرار دهد. نخ کولار باید با استفاده از قیچی تخصصی تمیز شود و یا بر روی ژاکت کابل تا شود یا زیر حلقه چین دار داخلی کانکتور محکم شود، زیرا این ماده استحکام کششی مکانیکی لازم برای جلوگیری از شل شدن کابل هنگام اعمال کشش را فراهم می کند.
در مرحله بعد، پوشش بافر اولیه باید کنده شود تا فیبر شیشه ای 125{2}}میکرون خالی نمایان شود. برای کابل‌های محکم-بافر، بافر 900-میکرون با یک حرکت صاف و با استفاده از شکاف ابزار جداسازی مناسب جدا می‌شود. برای کابل‌های شل لوله یا سازه‌های زرهی، کیت‌های خروجی اضافی یا لوله‌های بافر باید با دقت مدیریت شوند. بلافاصله پس از جداسازی، شیشه لخت باید با استفاده از دستمال مرطوب بدون پرز مرطوب شده با ایزوپروپیل الکل 99 درصد به طور کامل تمیز شود تا هرگونه پوشش آکریلات باقیمانده یا روغن های تولیدی پاک شود. حتی یک فیلم میکروسکوپی از باقی مانده با کیفیت برش و انتقال نوری تداخل خواهد داشت.
مرحله حیاتی بعدی شکاف است. فیبر تمیز شده به طور ایمن در برش الیاف دقیق قرار می گیرد و اطمینان حاصل می کند که طول مشخص شده از گیره برش، مطابق با الزامات سازنده برای نوع اتصال دهنده انتخابی است. با به کار انداختن برش، شیشه را می‌چسبید و می‌چسبد، و یک صفحه آینه‌ای-مثل انتهایی- عمود بر محور فیبر ایجاد می‌کند. تکنسین‌ها باید با احتیاط کامل از فیبر شکافته شده استفاده کنند تا اطمینان حاصل شود که انتهای{5}}صورت با هیچ سطحی قبل از قرار دادن تماس پیدا نمی‌کند.
بسته به اینکه آیا از روش اتصال مکانیکی یا همجوشی{0}}روشن استفاده می‌شود، فیبر سپس در محفظه اتصال وارد می‌شود یا در اسپلایسر فیوژن قرار می‌گیرد. برای اتصالات مکانیکی، فیبر به آرامی به جلو می رود تا زمانی که خمش خفیف ماکرو- مشاهده شود، که تماس فیزیکی مناسب با فیبر خرد داخلی را قبل از قفل کردن مکانیسم گیره تأیید می کند. برای اتصال همجوشی{4}}روی کانکتورها، اتصال در داخل دستگاه اجرا می‌شود، با یک غلاف انقباض حرارتی محافظت می‌شود و به طور ایمن در محفظه کانکتور بیرونی می‌چسبد. در نهایت، چکمه کاهش فشار در جای خود لغزیده و محکم می شود و مونتاژ فیزیکی پایانه کامل می شود.
بهترین روش های بازرسی، تست و تضمین کیفیت
مونتاژ فیزیکی تنها نیمی از نبرد است. بررسی یکپارچگی نوری و مکانیکی پایانه قبل از اعلام عملیاتی بودن پیوند ضروری است. پیوندهای فیلد-خاتمه یافته ذاتاً بیشتر از مجموعه‌های- کارخانه‌ای در معرض خطای انسانی هستند و پروتکل‌های تضمین کیفیت دقیق را برای هر اتصال نصب شده اجباری می‌کنند.
اولین خط تأیید، بازرسی بصری است. تکنسین ها باید از یک میکروسکوپ بازرسی فیبر نوری تخصصی یا یک دوربین کاوشگر دیجیتالی برای بررسی صورت جلا داده شده یا داخلی فرول- استفاده کنند. بزرگنمایی میکروسکوپ نشان می‌دهد که آیا ذرات گرد و غبار، خراش، لکه‌های اپوکسی یا بریدگی در طول فرآیند خاتمه رخ داده است یا خیر. اگر آلودگی قابل مشاهده است، باید از سواب های تمیزکننده و الکل برای تمیز کردن مجدد انتها-صورت تا زمانی که سطحی بکر بدست آید، استفاده شود. برای اتصالات مکانیکی یا همجوشی، استفاده از عیب یاب بصری (VFL) یک بررسی ثانویه موثر است. تزریق نور لیزر قرمز مرئی به فیبر به تکنسین این امکان را می دهد که فوراً خم شدن بیش از حد ماکرو-، نشت نور در نقطه اتصال یا محل اتصال ضعیف را تشخیص دهد.
پس از تأیید بصری، آزمایش کمی باید با استفاده از یک قدرت سنج نوری و یک منبع نور پایدار یا یک بازتاب سنج دامنه زمان نوری (OTDR) انجام شود. تست تلفات درج کل توان نوری از دست رفته در اتصال تازه پایان یافته را که بر حسب دسی بل بیان می شود، اندازه گیری می کند. برای اتصالات چند حالته استاندارد، تلفات درج معمولاً باید کمتر از 0.3 تا 0.5 دسی بل باقی بماند، در حالی که اتصالات تک حالته باید ارقام تلفات حتی کمتری را نشان دهند. اگر تلفات درج بیش از پارامترهای قابل قبول باشد، به طور کلی نشان دهنده یک زاویه شکاف ضعیف، آلودگی در داخل فرول یا ناهماهنگی در نقطه اتصال است.
علاوه بر این، آزمایش تلفات برگشتی تضمین می‌کند که نور بازتاب‌شده به حداقل می‌رسد، و از فرستنده‌های لیزری حساس در برابر آسیب محافظت می‌کند و نرخ خطای بیت را در کانال‌های انتقال سریع-کاهش می‌دهد. مستندسازی نتایج آزمایش برای هر پیوند پایان‌یافته، یک پایه قابل اعتماد برای تعمیر و نگهداری شبکه و عیب‌یابی آینده ایجاد می‌کند. با ترکیب آماده‌سازی فیزیکی دقیق، اجرای دقیق و آزمایش‌های کامل، تکنسین‌های میدانی اطمینان حاصل می‌کنند که هر اتصالی عملکردی بی‌نتیجه ارائه می‌کند و از گسترش بی‌امان اتصال دیجیتال جهانی پشتیبانی می‌کند.
